Nasza witryna używa plików cookies (ciasteczek) w celach statystycznych oraz by ułatwić korzystanie z serwisu. Zmieniając ustawienia w opcjach przeglądarki internetowej możesz zablokować zapisywanie plików cookies na Twoim urządzeniu.
02 września 2015
jesteś naszym gościem
 
Witamy w serwisie
katalog firm
firmy, usługi, towary
ogłoszenia drobne
dodaj ogłoszenie drobne
ostatnio dodane ogłoszenia
Praca:

Konstruktor - wyroby z blachy, profili i rur; ¶lusarz - spawacz, Gołków k. Piaseczna,casmet-system@wp.pl, tel. 602 253 180

Usługi:

Naprawa pralek, tel. 602 322 951

Sprzedam:

DREWNO KOMINKOWE, tel. 508 23 85 86

PIASECZNO - FIRMY - USŁUGI - TOWARY - INFOLINIA SERWISU: tel. 222 133 133
Historia wokół nas
 Czaplin
    Historia Wokół Nas, miesięcznik Co i jak (nr 28) 8/2000

    Wieś Czaplino w XVI w., po włączeniu Mazowsza do Królestwa Polskiego, należała do województwa mazowieckiego, ziemi czerskiej i parafii Sobikowo. Znajdowała się przy drodze wiodącej z Tarczyna do Czerska. Z uwagi na położenie obu miast przy dalekosiężnych traktach odpowiednio Warszawa - Kraków i Warszawa - Lublin, to lokalne połączenie miało duże znaczenie gospodarcze.

    Czaplino stanowiło własność szlachecką, gniazdo rodowe Czaplińskich herbu Drogosław. Herb ten przedstawia pół pierścienia białego ze strzałą w polu czerwonym. Legenda głosi, że nieznany bliżej Drogosław przerwał w czasie walki szeregi nieprzyjacielskie, aby rozerwać pierścień okrążenia. Herb Drogosław przeniesiony został do Polski ze Śląska w XIV w. za Kazimierza Wielkiego.

    Najstarszy znany z imienia przedstawiciel tej rodziny to Jakub, który w połowie XV w. był jedynym właścicielem Czaplina. Z pierwszą żoną miał dzieci: Marka, Jakuba, Macieja, Annę, Małgorzatę, Magdalenę i Dorotę. Drugą jego żoną była Świętochna. Jakub syn Jakuba dla odróżnienia nosił przydomek Szeliga. Pozostawił dwóch synów: Stanisława i Jakuba.


    Odcisk pieczęci wójta gminy Czaplin z 1823 r.

    Prawnuk Stanisława - Jan Czapliński z małżeństwa z Anną Borkowską miał dwóch synów Jerzego i Pawła oraz dwie córki Zofię i Annę. Zofia w 1621 r., a Anna w 1634 r. zrzekły się spadku rodzicielskiego na rzecz braci. Jerzy już w 1619 r. sprzedał swoją część Czaplina nieznanemu z imienia Turowskiemu. Nie wiadomo do kiedy Czaplińscy byli związani ze swoim gniazdem rodowym.W drugiej połowie XVII w. przedstawiciele tej rodziny zamieszkiwali w województwach krakowskim i kijowskim, a w XVIII w. lubelskim i na Mazowszu Płockim.

    W 1789 r. Czaplin należał do Wojciecha Kalisza łowczego buskiego. Spadkobierca Wojciecha Franciszek Kalisz - sędzia ziemski czerski - sprzedał dobra Michałowi Ochanowiczowi.

    Czaplin graniczył z Czaplinkiem, Sobikowem, Pęcławem, Lininem i Staniszewicami.

    W 1825 r. komornik opisał zadłużone dobra. W ich centralnej części stał stary potrzebujący remontu dwór zwany folwarkiem. Miał 7 pokoi, garderobę, 3 sienie, strych i jedną izbę przeznaczoną na kuźnię. Zbudowany był z drzewa sosnowego i pokryty gontem. Posiadał dwie wystawy od frontu oraz dwa kominy.

    Dawna kuźnia stała pusta i pozbawiona narzędzi kowalskich. Również w starej gorzelni ze słodownią nie było naczyń.

    Pozostałe zabudowania gospodarcze składały się z: dwóch spichlerzy, w tym jednego z kamienną piwnicą, dwóch stajni z wozownią, owczarni, obory, dwóch stodół i chlewków. Była też studnia drewnem cembrowana z żurawiem i dwie inne, z których jedna w gorzelni zawalona ziemią.

    W dwóch ogrodach warzywnych i owocowych rosło około 150 sztuk młodych drzew owocowych.


    Herb Drogosław

    Wieś folwarczna liczyła jedenaście chałup drewnianych, krytych słomą, każda o jednym kominie, dwie stodółki i jedną obórkę. Ponadto jedna stodółka i obórka stały puste i pozbawione zadaszenia. Studnia nie posiadała żurawia.

    W obrębie majątku znajdował się obszar noszący nazwę miejscową Młynek. Stała tam jedna chałupa z drzewa sosnowego w węgieł stawiana, krokwiona i łacona, lecz nie poszyta, stara, pusta i niedokończona.

    Po śmierci Reginy Romanowej pozostał jej jedyny syn i spadkobierca nieletni Aleksander Roman, podoficer gwardii huzarów wojsk rosyjskich.

    W 1826 r. dobra zostały sprzedane na licytacji publicznej. Nabywcą był Wincenty Kozłowski, który w 1830 r. stał się właścicielem także sąsiedniego majątku Linin.

    W 1843 r. majątek Czaplin, za pieniądze z wygranej na loterii krajowej, kupił Felicjan Antoni Kozłowski, historyk, autor pomnikowej historii Mazowsza. Nie znamy stopnia pokrewieństwa Felicjana z Wincentym, gdyż był on synem Józefa, który otrzymał szlachectwo na sejmie w 1790 r. i nie znana jest szersza genealogia jego rodziny. Nowy właściciel urodził się w 1805 r. w Tupadłach w powiecie płockim, należących do jego rodziców Józefa i Marianny. Do 1824 r. pobierał nauki w Szkole Wojewódzkiej w Płocku. Edukację kontynuował na Wydziale Nauk i Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1828 r. Pracował jako profesor Gimnazjum Warszawskiego. Z Ludwiką Agatą ze Stawnickich (zmarłą w 1853 r.) miał sześcioro dzieci. W Warszawie urodziły się: Korneliusz Antoni (1834), Marianna Bronisława (1835), Kajetan Marceli (1837), w Czaplinie zaś Stefania Eufrozyna (1843), Waleria Ludwika (1844) i Wacław Wiktoryn (1850).

    Jego córki Felicja Aleksandra Scholastyka (urodzona w Warszawie w 1863 r.) i Teodora Maria (urodzona w Czaplinie w 1864 r.) pochodziły z drugiego małżeństwa z Marią z Leśniewskich.

    Felicjan Antoni Kozłowski był nie tylko pedagogiem (w Gimnazjum wykładał łacinę, grekę oraz historię powszechną i polską), ale także pisarzem historycznym. Tłumaczył działa Platona. W 1858 r. opublikował Dzieje Mazowsza za panowania książąt. Jego najstarszy syn Korneliusz pod wpływem ojca zainteresował się przeszłością Mazowsza. Napisał rozprawę Czersk historycznie i statystycznie opisany, współwydaną z pracą Felicjana w 1858 r. Był historykiem, ludoznawcą i literatem. W latach 1867-1873 opublikował pracę Lud. Pieśni, podania, baśnie, zwyczaje i przesądy ludu z Mazowsza Czerskiego. Wraz z tańcami i melodyami. Zmarł w 1904 r. w Dąbrowie Górniczej, gdzie został pochowany.

    Około 1860 r. na terenie dóbr Czaplin utworzone zostały kolonie Józefów zwana wymiennie Dębówką (dziś Dębówka), Karolina, Wincentów i Ludwinów.

    W 1862 r. Felicjan podpisał sześcioletni kontrakt z Ickiem Blassem, handlarzem z Góry Kalwarii na wyrąb sosen w lasach czaplinowskich.

    Obszar majątku uległ uszczupleniu w 1867 r. Na mocy ukazu carskiego z 1864 r. włościanie z Czaplina otrzymali ziemię na własność. Byli to: Tymoteusz Jaworski, Jan Pruszeński, Stanisław Strzyga, Piotr Pruszeński, Stanisław Denarewski, Marcin Pirzak, Karol Kutera, Szymon Żurawski, Marcin Wrotek, Józef Gajownik i Bartłomiej Sawicki. Uwłaszczenie przeprowadzono też w koloniach.

    Wymienionym przysługiwało prawo wypasu 25 sztuk bydła na polach i w lesie dworskim oraz prawo pozyskiwania zbieraniny w lasach na opał. Oba serwituty: pastwiskowy i leśny w 1881 r. zostały zamienione na dodatkowy przydział ziemi.

    W 1868 r. wydzielono z dóbr Czaplin osadę młynarską (wiatrak), którą kupił Andrzej Kałęcki.

    Dobra Czaplin graniczyły od zachodu i częściowo od północy z dobrami Czaplinek, od północy także z kolonią Józefów lub Dębówka, od wschodu z osadą Czersk, od południa z kolonią Wincentów oraz z wydzielonym z majątku Linin Aleksandrowem.

    Felicjan Antoni Kozłowski zmarł w Czaplinie w 1870 r. Po jego śmierci i odbytych po niej formalnościach postępowania spadkowego dobra przeszły na jego dzieci. Majątek został wystawiony na sprzedaż publiczną. Nabywcą Czaplina i Linina stał się w 1872 r. Gustaw Adolf Rothert, dyrektor Banku Handlowego w Rydze.

    W 1875 r. Towarzystwo Kredytowe Ziemskie w Warszawie wystawiło dobra na licytację publiczną. Jednocześnie wyraziło zgodę na wieczyste wydzierżawienie włościanom wsi Ludwinowa wycinka leśnego zwanego Krowica.

    Zadłużone dobra miały być ponownie licytowane w 1880 r. Wówczas ich właścicielem był Władysław Michniewicz, po nim Feliks Ostaszewski. Wystawiono je na sprzedaż publiczną w 1883 r. Jednak do licytacji nie doszło, a nowym nabywcą został Feliks Długoborski z Warszawy.

    Majątek składał się wówczas z folwarku Czaplin i następujących wsi: Czaplin (13 osad), Wincentów (16 ), Karolina (8), Ludwinów (2), Józefów lub Dębówka (12) i osady młynarskiej Wiatrak. Przez terytorium dóbr płynęła rzeczka Czarna. Folwark liczył 13 budowli murowanych i 11 drewnianych m.in. gorzelnię i browar oraz staw zarybiony, pokłady margli, gliny garncarskiej i torfu.

    W 1894 r. miała odbyć się licytacja dóbr należących do Tadeusza Romockiego. Powtórzono ją w następnym roku. Wówczas jako właścicielka występuje w aktach Natalia Romocka, zapewne od niedawna wdowa. Majątek był nadal zadłużony w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim.

    Około 1910 r. część gruntów dóbr Czaplin sprzedana została włościanom i otrzymała nazwę Buczynów. Grunty uprawne nowej wsi graniczyły od północy z kolonią Dębówka i lasami dóbr czaplinowskich, od południa i wschodu ze wsią Aleksandrów, od zachodu z gruntami dóbr Czaplin. Przez ich środek przechodziła droga z Czaplina do Góry Kalwarii. Łąki należące do mieszkańców Buczynowa położone były na południe od drogi Czaplin-Aleksandrów. Graniczyły od południa ze wsiami Wincentów i Linin, a od zachodu z terenem browaru w Czaplinie.

    W 1921 r. podczas pierwszego Powszechnego Spisu Ludności Polski folwark Czaplin liczył 2 domy zamieszkane przez 81 osób, a wieś Czaplin 11 domów i 74 mieszkańców. We wsi Buczynów było 13 domów, 84 katolików i 25 ewangelików, w Dębówce 13 domów i 115 katolików. Karolina liczyła 11 budynków mieszkalnych i 65 katolików, Ludwinów 13 domów, 69 katolików i 4 ewangelików i Wincentów 25 domów, 90 katolików i 71 ewangelików.

    Wymienione miejscowości należały do gminy Czaplin do 1867 r., a w latach 1867-1954 do gminy Czersk.

    W 1955 r. Wincentów stał się siedzibą Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Do tej gromady należały m.in.: Buczynów, Czaplin, Dębówka, Karolina i Ludwinów. Z dniem 1 stycznia 1960 r. zniesiono gromadę Wincentów, a jej obszar włączono do gromady Sobików. Tylko Buczynów i Karolina znalazły się w gromadzie Czersk. Po likwidacji gromad w Polsce, od 1 stycznia 1973 r. opisane wsie znalazły się w granicach gminy Góra Kalwaria.

    Już w 1967 r. Ludwinowa nie było na mapie powiatu piaseczyńskiego.

    Wieś Karolina należy do parafii Przemienienia Pańskiego w Czersku, a pozostałe miejscowości do parafii Świętego Stanisława Biskupa w Sobikowie, w dekanacie czerskim.

        Ewa i Włodzimierz Bagieńscy
    Ewa Bagieńska jest magistrem historii. Pracuje w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego. Włodzimierz Bagieński jest doktorem historii. W latach 1984-2003 pracował jako kierownik Archiwum m. st. Warszawy Oddział w Górze Kalwarii.

Baniocha
Brześce, Podłęcze
Brzumin
Cendrowice, Sobików
Coniew
Czaplinek, Krzymów
Czarny Las, Kiełbaska, Obręb, Sierzchów
Czersk, cz. 1 - Wójtostwo
Czersk, cz. 2 - Kasztelania
Czersk, cz. 3 - Kościoły
Czersk, cz. 4 - Starostwo
Czersk, cz. 5 - Szlachta w mieście
Czersk, cz. 6 - w XIX w.
Czersk, cz. 7 - dwudziestowieczne ciekawostki.
Góra Kalwaria - garnizon rosyjski w l. 1819-1914, cz. 1
Góra Kalwaria - garnizon rosyjski w l. 1819-1914, cz. 2
Kawenczyn, Kawenczynek, Dębówka, Turowice
Kąty
Linin
Łubna, Solec, Szymanów
Moczydłów, Mikówiec
Pęcław
Potycz
Tatary
Ustanów
Wólka Załęska, Tomice

 | ADWOKAT | AKACJOWY ZAKĄTEK | AS BUD-PROF | ASSETS | ATW DEVELOPMENT | BIARKEM | BIURO OGŁOSZEŃ w PIASECZNIE | BIURO RACHUNKOWE | BUD-RIM DEVELOPMENT | CENTRUM DZIECIĘCE LOLEK | DEK-BUD | DREWLUX | DRUKARNIA CYFROWA PIASECZNO | EKOBUD | FANTAZJA | GEODETA UPRAWNIONY | Grast & MTB | GRZEGORZ WARZOCHA | HURTOWNIA ELEKTRYCZNA | INWEST-KUL | JARPER | KATARZYNA BORKOWSKA - WARZOCHA | KRYSTA | LICENCJONOWANE USŁUGI KSIĘGOWE | MADEX | NATALIA GOLD | NIERUCHOMOŚCI LACH | NINA LINGUA TRAVEL | OKNA USTANOWSKIE | PRINT SHOP Nie tylko wizytówki .... | REKLAMA PIASECZNO | SELF STORAGE | STUDIO KOLORÓW | TYNKBOR | www.3xNiemiecki.pl | 
 |  Nasz Solec | Beżowiak | Dołącz do ruchu JOW w Górze Kalwarii | Miasto i Gmina Góra Kalwaria | Nadleśnictwo Chojnów | Starostwo Powiatowe |