Nasza witryna używa plików cookies (ciasteczek) w celach statystycznych oraz by ułatwić korzystanie z serwisu. Zmieniając ustawienia w opcjach przeglądarki internetowej możesz zablokować zapisywanie plików cookies na Twoim urządzeniu.
18 kwietnia 2014
jesteś naszym 611732 gościem
 
Witamy w serwisie
katalog firm
firmy, usługi, towary
ogłoszenia drobne
dodaj ogłoszenie drobne
ostatnio dodane ogłoszenia
Praca:

Przyjmę handlowca do sprzedaży samochodów cięzarowych z kat. C, Łazy k. Magdalenki, tel. 604 626 444

Usługi:

Posadzki cementowe i anhydrytowe z agregatu, tel. 603 633 529

Sprzedam:

Drewno opałowe i kominkowe, tel. 602 77 03 61

PIASECZNO - FIRMY - USŁUGI - TOWARY - INFOLINIA SERWISU: tel. 222 133 133
Historia wokół nas
 Baniocha
    Historia Wokół Nas, miesięcznik Co i jak (nr 18) październik 1999

        W okresie staropolskim wieś nosząca wówczas nazwę Baniecha położona była wśród lasów, z dala od głównych traktów w parafii Cieciszewo (od pierwszej połowy XVIII w. Słomczyn). Należała do powiatu sądowego czerskiego, Ziemi Czerskiej w województwie mazowieckim. Stanowiła własność szlachecką.

        W początkowym okresie XVIII w. Baniocha - razem z Kawenczynem, Łubną i Brześcami znajdowała się w rękach Kazimierza, Józefa i Franciszka Szymanowskich. W 1776 r. Baniocha podobnie jak Łubna przypadła w spadku po Franciszku Szymanowskim jego synowi Florianowi. Po śmierci tegoż, w 1815 r. dobra Baniocha z dezertą (pustką) Wólka Brzeska odziedziczył Stanisław Szymanowski. Nazwą Wólka Brzeska, dziś zapomnianą, określano nie zasiedlone tereny nad Wisłą w sąsiedztwie Brześc.
        W 1829 r. majątek został sprzedany Wincentemu Bieniewskiemu za 81.000 złotych polskich. W tym okresie Baniocha liczyła 9 domów i 77 mieszkańców. Pochodzący z Mszczonowa Bieniewski mieszkał w swoim majątku. Ożeniony był z Franciszką z Szamotów. Zmarł w wieku 40 lat w 1834 r. Majątek stał się własnością wdowy.
        Franciszka wyszła powtórnie za mąż za Jana Chmielewskiego, wkrótce jednak (w 1838 r.) zmarła bezpotomnie. Miała wówczas 42 lata.
        Spadek po Franciszce Chmielewskiej przejęli: jej matka Marianna z Kralewskich I voto Szamota, II voto Cholewska - wdowa, siostra przyrodnia Nepomucena z Cholewskich Swiniarska również wdowa, mąż Jan Chmielewski oraz bratanek Ludwik Marcin Szamota. Pierwsze trzy z wymienionych osób w 1839 r. sprzedały swoje części dóbr hrabiemu Fryderykowi Skarbkowi. Ludwik Marcin Szamota swój dział odsprzedał również Skarbkowi w dwa lata później w 1841 r. W ten sposób hrabia stał się wyłącznym właścicielem dóbr Baniocha.
        Fryderyk hrabia Skarbek to znana osobistość ówczesnej Warszawy. Był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, działaczem towarzystw dobroczynnych, autorem książek o tematyce ekonomicznej i historycznej.
        Po roku na mocy kontraktu kupna - sprzedaży z 1842 r. nowym nabywcą Baniochy stał się Tadeusz Czudowski (za 17.715 rubli srebrem). Po jego śmierci w 1845 r. toczyło się postępowanie spadkowe, w wyniku którego całość dóbr przypadła Michałowi Czudowskiemu. Na jego rzecz swoich części ojcowizny zrzekło się pozostałych pięcioro rodzeństwa.     W okresie od 1849 do 1856 r. Baniocha była wielokrotnie odsprzedawana. Należała kolejno do Józefa Szymanowskiego, Anny z Niedzielskich i Antoniego małżonków Karo, Emilii z Chełkowskich i Emiliana Żelewskich, Lucjana Karwosieckiego, Ignacego Pietraszewskiego i Barbary z Krügerów Mrożek.
        W styczniu 1856 r. Sabina z Grossów Szymanowska małżonka Ignacego Szymanowskiego zamieniła z Barbarą Mrożek dobra Dębową Wolę w guberni radomskiej na majątek Baniocha.
        Na wniosek czterech wierzycieli w 1859 r. dobra zostały zaaresztowane. Obejmowały wówczas obszar 1237 morgów miary nowopolskiej, czyli około 634 dziesięciny miary rosyjskiej tj. niewiele ponad 634 ha. Graniczyły z majątkami: Dobiesz, Chojnów, Łubna, Brześce, Wólka Załęska oraz ze wsią czynszową, rządową Kąty.
        Baniocha nie była dużym folwarkiem. W jego centrum znajdował się drewniany, parterowy dwór, kryty gontem, z czterema oknami i dwojgiem drzwi od frontu. Z tyłu posiadał pojedyncze drzwi i cztery okna. Sąsiadowały z nim: lamus częściowo murowany, kryty gontem, dwa domy drewniane (jeden o 4 izbach, a drugi 3-izbowy), 5 chałup krytych słomą, 2 holendernie, 4 chlewy, 3 stodoły słomą kryte, obora, 2 piwnice murowane, piec garncarski murowany chrustem ogrodzony, służący do wypalania garnków, dół na kartofle drzewem cembrowany przykryty ziemią, komin z piecem murowanym, 3 studnie cembrowane z żurawiami i jedna z daszkiem gontami pokrytym na słupach wspartym, zdrój (źródełko) drzewem cembrowany oraz kloaka z desek kryta gontem o pojedynczych drzwiach. Do majątku należała też kuźnia z mieszkaniem zbudowana z drzewa kryta gontem, posiadająca od frontu bramę dwuskrzydłową.
        Przy trakcie bitym szose zwanym przez dobra Baniocha przechodzącym, z Warszawy do miasta Góry prowadzącym stała karczma drewniana kryta gontem, z wystawą wspartą na dwóch słupach. Obok znajdowała się stajnia zajezdna, z dwóch stron po jednej bramie mająca. Karczmarzem był wówczas Walenty Gutt, który płacił dworowi z propinacji trunków po 300 rubli rocznie. W majątku tym nie było pracowników folwarcznych.
        Inwentarz żywy składał się z 40 krów dojnych, 2 wołów roboczych, 1 buhaja, 4 sztuk jałowizny i 6 koni fornalskich. Ubogo przedstawiał się też zestaw narzędzi rolniczych. Posiadano 2 wozy, 3 pługi i 2 brony żelazne.
        Całości dopełniały 3 sadzawki oraz ogrody warzywne i owocowe, w których rosło 60 drzew rodzajnych, szczepionych, a także krzewy agrestu i porzeczek.
        Na mapie Królestwa Polskiego z 1839 r., opracowanej przez topografów wojskowych, zaznaczono cegielnię w obrębie Baniochy. Nie znalazła się jednak w opisie majątku sporządzonym przez komornika w dwadzieścia lat później.
        Podczas licytacji, która odbyła się w 1862 r. dobra Baniocha kupił Karol Werner. W tym samym roku sprzedał Adamowi Krasuskiemu z Warszawy 12 włók gruntu położonego między wsiami Kąty, Dobiesz, Chojnów i Łubna, składającego się z lasu, łąk i zarośli. Przez ten teren przebiegała droga z Dobiesza. Zamieszkały w tamtejszych dobrach Judka Epstejn poręczył całym swoim majątkiem za wykonanie przez Krasuskiego zobowiązań przyjętych w akcie kupna - sprzedaży. W 1865 r. nabył na własność opisane grunty. Tereny odłączone od majątku Baniocha dostali nazwę Dobieszek.
        W 1864 r. na mocy ukazu cara włościanie osiedli na terenie dóbr zostali uwłaszczeni. Prawo własności do swoich gospodarstw otrzymali: Kazimierz Luterek, Józef Niewiadomski, Paweł Konatewski, Jakub Zaborowski, spadkobiercy Mateusza Dobosza, Paweł Nalewka, Jan Wrona, Feliks Biczyk i spadkobiercy Franciszka Maleckiego. Wieś otrzymała też serwituty: prawo do karczowania pni na terenach po wyrąbanym lesie oraz możliwość wypasu bydła i koni na pastwisku dworskim. Uprawnienia te w 1898 r. właściciel Baniochy zamienił na dodatkowy przydział ziemi.
        Po Karolu Wernerze majątek posiadali kolejno: Samuel Kempiński z Izraelem Rotholcem w równych połowach (1878-1879), Ludwik i Karolina Lasoccy (1879-1890). W 1890 r., z powodu wstrzymania spłat pożyczki, Towarzystwo Kredytowe Ziemskie dwukrotnie usiłowało przeprowadzić sprzedaż przymusową dóbr. Wobec braku zainteresowanych kupnem, stało się ono właścicielem całości na podstawie statutu zatwierdzonego przez cara dwa lata wcześniej. W 1893 r. Towarzystwo sprzedało majątek Feliksowi Świerzaczyńskiemu.
        W 1898 r. od dóbr Baniocha oddzielono ponad 31 ha ziemi, którą nabył Jeruchlim Lewek Walfisz. Otrzymała ona nazwę Osada Rozalin. Rozalin położony był na pograniczu z majątkiem Łubna, między szosą z Piaseczna do Góry Kalwarii, a drogą z Łubnej do Baniochy. Na tym terenie zbudowano cegielnię Rozalin. W tym samym roku odłączono grunty o powierzchni ponad 23 ha. Znajdowały się między Rozalinem, szosą z Piaseczna i lasem majątku Baniocha. Wzniesiono na nich cegielnię Feniks.


    Plan gruntów nabytych od właściciela dóbr Baniocha pod stację wąskotorowej Drogi Żelaznej z 1899 r. Po przeciwnej stronie szosy znajdowała się cegielnia Rozalin.


        W 1900 r. oddzielono Marki Grójeckie zajmujące obszar o powierzchni 23 ha. Marki sprzedane zostały przez Feliksa Świerzaczyńskiego Herszonowi Dancygierowi i Wolfowi Hepperowi w równych częściach.
        Odłączono również grunty pod stację Drogi Żelaznej Warszawa - Góra Kalwaria - Grójec. Budowę kolejki zwanej Grójecką rozpoczęto w marcu 1898 r. Właściciel dóbr sprzedał tereny pod stację, znajdujące się po przeciwnej stronie szosy Piaseczno - Góra Kalwaria niż cegielnia Walfisza. Wybudowano bocznice od głównego toru prowadzące do 4 cegielni, trzech w Baniosze oraz czwartej w Łubnej. Między Piasecznem a Górą Kalwarią zbudowano tylko jedną stację właśnie w Baniosze. Drożność linii umożliwiały rozjazdy w Żabieńcu, Pilawie i Kątach. Stacja Baniocha posiadała studnię z pompą ręczną, z której wodę odprowadzano do żelaznych rezerwuarów.
         W latach 1908 i 1909 nastąpiły dalsze sprzedaże i odłączenia od dóbr Baniocha. W ich wyniku powstały: Osada Suzdorf (właściciele Henryk i Katarzyna Suzdorfowie), Osada Helenów Nr 1, 2, 3 (Wojciecha Cieślika i Adama Pawlickiego), Osada Baniocha Nr 4 (Wincentego i Małgorzaty Leśników), Osada Baniocha Nr 5 (Franciszka i Anny Smoleńskich), Osada Baniocha Nr 6, 7 i 8 (Henryka i Katarzyny Suzdorfów).
        Po licznych odłączeniach Feliks Świerzaczyński sprzedał pozostałą część majątku Władysławowi i Marii Tymienieckim. Od nich w 1911 r. dobra odkupił Władysław Wilczyński. Zapewne od jego nazwiska pochodzi nazwa części dzisiejszej Baniochy - Wilczynka.
        W 1911 r. odłączono dobra Baniocha litera A o powierzchni ponad 14 ha, a w 1914 r. dobra Baniocha litera B o powierzchni ponad 15 ha.
        Na przełomie XIX i XX wieku Baniocha była jednym z głównych dostawców cegieł dla Warszawy i jej południowych okolic. Cegły wytwarzały 3 cegielnie noszące nazwy: Feniks, Rozalin i Marki Grójeckie. Na skraju lasów należących do majątku również stopniowo narastał ruch budowlany. Stawiano rezydencje, wille i pensjonaty. Surowiec znajdował się na miejscu, a koszty transportu nie miały znaczenia. Dzięki temu w 1937 r. Baniocha była wymieniana wśród osiedli letniskowych w powiecie grójeckim obok Czerska, Złotokłosu, Szczak, Miasta Lasu Zalesie, Adamowa Zalesia, Gołkowa, Głoskowa, Wólki Kozodawskiej, Żabieńca, Chojnowa i Zalesia Górnego. Według rejestru ludności stałej Baniochy z 1935 r. na terenie letniska znajdowały się wille noszące nazwy: Sfinks, Bajka, Sezam, Krystyna, Marysieńka, Leśniczówka i Marzenie.
        W 1921 r., podczas Spisu Powszechnego, folwark Baniocha liczył zaledwie 2 domy i 34 mieszkańców (wszyscy wyznania rzymskokatolickiego), stacja kolejowa 5 domów, 57 mieszkańców (28 katolików, 16 Żydów i 13 ewangelików), wieś Baniocha 23 domy i 132 mieszkańców (126 katolików, 5 Żydów i 1 ewangelik). Do cegielni Feniks należał 1 budynek, w którym mieszkało 108 mieszkańców (wszyscy katolicy), do Marek Grójeckich zaliczano 4 domy z 78 mieszkańcami (55 katolików i 23 Żydów) natomiast do cegielni Rozalin 2 budynki, 113 mieszkańców (83 katolików, 29 Żydów i 1 ewangelik).
        W okresie międzywojennym powstała w Warszawie Spółdzielnia Grupa Techniczna. W Baniosze, w przebudowanych pomieszczeniach starej cegielni wytwarzano m. in. prądnice, silniki elektryczne, narzędzia i wózki akumulatorowe. Podczas okupacji hitlerowskiej Fabryka motorów elektrycznych Grupa Techniczna zatrudniała około 100 robotników. Po wojnie już jako Spółdzielnia Pracy Grupa Techniczna produkowała narzędzia ręczne z napędem elektrycznym.
        Ostatnim właścicielem majątku Baniocha był Franciszek Szymborski. W okresie powojennym w zabudowaniach dworskich znalazła siedzibę Spółdzielnia Produkcyjna Walka o Pokój.
        W latach siedemdziesiątych, po pożarze rozebrano dwór w Baniosze. W Wilczynku można obejrzeć dwór zbudowany w okresie międzywojennym.
        Baniocha do 1859 r. należała do gminy Wólka Załęska, w latach 1859-1867 Żabieniec, od 1867 do 1954 r. Kąty. Po II wojnie światowej siedziba Zarządu Gminnego gminy Kąty znajdowała się w Baniosze. Od 1955 r. Baniocha stanowiła siedzibę Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. GRN w Baniosze zlikwidowano na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, a teren gromady włączono do Kątów. Od 1 I 1973 r. Baniocha należy do gminy Góra Kalwaria.
        Przez 200 lat Baniocha należała do parafii Słomczyn. Parafię Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju erygował tu prymas Stefan Wyszyński 12 X 1952 r. Należą do niej wsie: Baniocha, Chojnów, Dobiesz, Domanówek, Łubna, Orzeszyn, Pilawa, Solec i Wojciechowice. Parafia znajduje się w dekanacie konstancińskim. Budynek kościoła przy ulicy Willowej wzniesiono w latach 1960-1970 wg projektu architekta Stanisława Czarnego.

        Ewa i Włodzimierz Bagieńscy
    Ewa Bagieńska jest magistrem historii. Pracuje w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego. Włodzimierz Bagieński jest doktorem historii. W latach 1984-2003 pracował jako kierownik Archiwum m. st. Warszawy Oddział w Górze Kalwarii.
Brześce, Podłęcze
Brzumin
Cendrowice, Sobików
Coniew
Czaplin
Czaplinek, Krzymów
Czarny Las, Kiełbaska, Obręb, Sierzchów
Czersk, cz. 1 - Wójtostwo
Czersk, cz. 2 - Kasztelania
Czersk, cz. 3 - Kościoły
Czersk, cz. 4 - Starostwo
Czersk, cz. 5 - Szlachta w mieście
Czersk, cz. 6 - w XIX w.
Czersk, cz. 7 - dwudziestowieczne ciekawostki.
Góra Kalwaria - garnizon rosyjski w l. 1819-1914, cz. 1
Góra Kalwaria - garnizon rosyjski w l. 1819-1914, cz. 2
Kawenczyn, Kawenczynek, Dębówka, Turowice
Kąty
Linin
Łubna, Solec, Szymanów
Moczydłów, Mikówiec
Pęcław
Potycz
Tatary
Ustanów
Wólka Załęska, Tomice

 | ADWOKAT | AKACJOWY ZAKĄTEK | AS BUD-PROF | ASSETS | ATW DEVELOPMENT | BIARKEM | BIURO OGŁOSZEŃ w PIASECZNIE | BIURO RACHUNKOWE | BUD-RIM DEVELOPMENT | CENTRUM DZIECIĘCE LOLEK | DEK-BUD | DREWLUX | DRUKARNIA CYFROWA PIASECZNO | EKOBUD | FANTAZJA | GEODETA UPRAWNIONY | Grast & MTB | GRZEGORZ WARZOCHA | HURTOWNIA ELEKTRYCZNA | INWEST-KUL | JARPER | KATARZYNA BORKOWSKA - WARZOCHA | KRYSTA | LICENCJONOWANE USŁUGI KSIĘGOWE | MADEX | NATALIA GOLD | NIERUCHOMOŚCI LACH | NINA LINGUA TRAVEL | OKNA USTANOWSKIE | PRINT SHOP Nie tylko wizytówki .... | REKLAMA PIASECZNO | STUDIO KOLORÓW | WT-BRUKMANN | www.3xNiemiecki.pl | 
 |  Nasz Solec | Beżowiak | Miasto i Gmina Góra Kalwaria | Nadleśnictwo Chojnów | Starostwo Powiatowe |